« ۱۳۸۹ | صفحه اصلی | خودم و خودم »

هیچی

خستم، مثل خیلی های دیگه... گله ای نیست چون همین هم که هست زیادیه ...

بعضی وقتها با خودم میگم کاش ... کاش ... و کاش...

کاش کسی بود می تونست امید رو برام معنی کنه! به حرف دلم گوش بده و نصیحتم کنه.

کاش روزهای خوبی که داشتم بر می گشتن، همیشه میگم هیچ چیز دوباره تکرار نمیشه!

خیلی خوبه که آدم یه جوری باشه که همه دوستش داشته باشن و من همیشه بدنبال این قضیه گشتم.

کاش میشد برای بقیه فایده ای داشتم. 

جلوی آینه می ایستم و به خودم نگاه می کنم و میگم:

سلام، هنوز هم که تو اینجایی!!

نظرات (3)

سلام.
منم توی دلم خیلی غصه هستش.
دیروز بعد از 4 سال ولم کرد.
مهم نیست از قبل میدونستم چون رسم دنیا همینه...
شما هم غصه نخورین زندگی مثل نمودار میمونه و پر از بالا و پایینهای بی ارزش...

ناشناس:

هه هه هه هه.....

در مقام یک انسان:

salam baba inghadr ghosse nakkorin chera inghadr be khodetun sakht migirin mage ma adama chand sal mikhaim tu in donya zendegi konim
ghosseye chio mikhorin inke yekio dust dashtin va gozashte rafte yani vaghean dige mesle un peida nemishe
bebinin agha tu in donya hich kas behtarin nist age shama doro baretuno negah konin mesle kesi ke dusesh darin va hatta behtar az unam hast
ye chize dige :chera fekr mikonin adame bifayedeyi hastin age khoda midunest ensan be fiydas hich vaght khalghesh nemikard
fayde az khode shoma va eradatun nashat migire bayad enghadr etemad be nafs peyda konin ke age hameye donya goftan shoma be faydeyin shama ghabul nakonin va begin sabet mikonam ke ba faydam
arzeshe khodetuno dar geroye dar kenare kese dige budan nadunin
mailamo mizaram age harfam narahatetun kard :hich adabo tartibi najo har che mikhahad dele tangat bego

ارسال نظر

درباره

این صفحه حاوی یک یادداشت می باشد که در تاریخ 26 خرداد 1389 4:10 قֽظֽ ارسال شده است .

ارسال قبلی تحت عنوان ۱۳۸۹ بوده است

ارسال بعدی تحت عنوان خودم و خودم است

در صفحه اصلی و یا با دیدن آرشیو می توانید موارد خیلی بیشتری پیدا کنید